نگاهت كه به ساختمان هرمي شكل بهارستان مي‌افتد ناخودآگاه ياد جماعتي مي‌افتي كه قرار است براي مردم و تو خدمت كنند و وقتي نزديك‌تر مي‌شوي خيل جماعتي را مي‌بيني كه چشم به خدمت اين خدمت‌گزاران دوخته و داخل اتاق انتظار ساختمان شماره‌ي 2 نشسته اند. بعد از كلي گيت امنيتي كه رد مي‌كنيم وارد يك حياط كوچك و باریک مي‌شويم كه دو طرفش را كاج‌هايي پوشانده است. خانم عكاس مي‌خواهند عكسي بگيرند كه از ترس توقيف دوربين توسط سربازاني كه هر جا سر بر گرداني ديده مي‌شوند - آن هم در حد انبوه كه عجيب يادآور سربازخانه است - بي‌خيال شده و مي‌رويم به سمت آسانسور؛ كه آن‌جا هم متوجه مي‌شويم بايد باز هم كنترل شويم؛ كه مي‌شويم! اين‌جا طبقه‌ي هفتم و اتاق 712. دفتردار در حال حاضر نيستند و خانم نماينده در اتاق دفتردارشان مشغول پاسخ‌گويي هستند و اين يعني شايد بتوان بي‌تكلف‌تر با او وارد بحث شد.
فاطمه آليا متولد سال 1335 و كارشناس ارشد علوم سياسي است و البته جزء نمايندگان اصول‌گراي مجلس هفتم كه براي حضور در دوره‌ي هشتم مجلس هم كانديدا شده و معتقد است بايد قدردان استقبال مردم بود و خدمت در مجلس را هم منتي از طرف خداوند مي‌داند. خانم آليا قبل‌تر معلمي مي‌كرده و حالا مي‌گويد با آمدنش در مجلس فقط آدرس محل كارش تغيير كرده و هدف را فقط خدمت‌گزاري به مردم مي‌داند. با وجود اين‌كه آن روز مصاحبه از جمله روزهاي پرمشغله‌ی ایشان بود، به گرمي و با حوصله پاسخ‌گوي سوالات ما شدند و البته اين گفت و گوي گرم موجب تاخير 45 دقيقه‌اي ايشان برای رسیدن به صحن علني مجلس شد كه باز هم از ايشان متشكريم. راستي هم اتاقي ايشان، خانم فاطمه رهبر بودند كه نتيجتا ايشان را هم آن روز ديديم و همين! و البته آن چه باقي ماند همين گفت و گوي يك ساعت و ده دقيقه‌اي ما بود.

ليلا سادات باقري

چرا مجلس؟
شايد اولين سنگر ما براي خدمت‌گزاري مجلس نبوده است. من 30 سال سابقه‌ي خدمت دارم. 14 ساله بودم كه در همان دوران تحصيل شروع كردم به هم‌كاري با مدير مدرسه. خب به تبع زمان دانش‌جويي هم‌، كار مي‌كردم و فعاليت اجتماعي هم داشتم. بعد از پيروزي انقلاب هم از آن‌‌جا كه ميزان فعاليت زنان افزايش پيدا كرد هم‌چنان فعاليت‌هايم را ادامه مي‌دادم. من براي خدمت، سنگرهاي مختلفي را طي كرده‌ام تا به مجلس رسيده‌ام. البته از دوره‌ي سوم مجلس براي كانديدا شدن به من پیشنهاد مي‌دادند؛ كه آن زمان سن بچه‌هايم كم بود و قبول نمي‌كردم. تا اين كه در دوره‌ي هفتم مجلس ديدم مي‌شود و قبول كردم‌. حالا هم با توجه به اصرارهايي كه به من شد و عاقبت نماينده شدم بايد بيش‌ترين علتش را از مردمي بپرسيد كه به من راي داده‌اند. من وقتي به مجلس آمدم با خودم گفتم فقط نشاني محل كارم عوض شده و هم‌چنان آن دغدغه‌ي خدمت به مردم وجود دارد و اين شكل كار است كه از حالت مديريت و اجرايي به قانون‌گذاري درآمده؛ كه البته آن سوابق و تجربيات گذشته براي قانون‌گذاري لازم است.

فكر مي‌كنيد بعد از گذشت 4 سال تا چه اندازه به اين هدف‌تان كه خدمت‌گزاري بوده است رسيده‌ايد؟
در جواب كوتاه بايد بگويم؛ حداكثر توانم را به كار بسته‌ام. و جواب كامل این‌که خب مردم انتظارات مختلفي دارند. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، خود حضرت امام و مقام معظم رهبري باعث بصيرت مردم و در نتيجه افزايش مطالبات شده‌اند. الان مطالبات مردم زياد و به حق است. ما در مجلس سه وظيفه‌ي اصلي داريم؛ قانون‌گذاري و نظارت بر اجراي قانون و ارتباط با موكلين است. اگر چه ارتباط با موكلين كار اصلي ما نيست ولي آن كارهاي اصلي هم بدون اين سرمايه، ناقص است. قطعا يك وكيل بايد به طور مستمر و موثر با موكلينش در ارتباط باشد تا از خواسته‌هاي اساسي‌شان مطلع شود و بعد بتواند آن را در قانون‌گذاري دخالت بدهد و از نظر من در بخش ارتباط با مردم مجلس هفتم موفق بوده است. به ويژه نمايندگان تهران با ابتكاري كه در مجلس هفتم براي تسهيل ارتباطات مردمي ارائه كردند؛ اين‌كه در هر منطقه‌ي تهران يك دفتر زده‌ايم تا هر شخصي بسته به نزديكي محل سكونتش به اين دفاتر مراجعه كند و  البته در بهارستان هم همين دفتري كه شما هم آمده‌ايد مي‌توانند بيايند؛ و اين در عين حالي است كه طبق قانون هر نماينده كه از هر شهري راي مي‌آورد نماينده‌ي كل آحاد ملت است؛ به همين دليل مثلا من مكاتباتي از شهرستان‌هاي مختلف هم دارم و حتي خودم را محدود به تهران نمي‌دانم.

نه به عنوان يك نماينده؛ بلكه به عنوان فردي كه به امور مجلس هفتم آگاه است، اين دوره را با مجلس ششم مقايسه كنيد.
من به عنوان شهروندي كه علاقه‌مند به امور مجلس است مي‌گويم مجلس ششم صبغه‌ي سياسي‌اش بر ساير صبغه‌ها غلبه مي‌كرد. ببينيد ما در مجلس هفتم درست بعد از اين كه نتايج آرا اعلام شد در فاصله‌ي سه ماهي كه تا خرداد و شروع كار رسمي مجلس هفتم بود، مشكلات شهر تهران را بررسي و اولويت‌بندي كرديم‌. در واقع از همان اولين روزهاي مجلس هفتم مطالبات مجلس همان مطالبات مردمي بود. در مجالس گذشته حالا يك مجلس به توسعه‌ي اقتصادي يا به توسعه‌ي سياسي پرداخته است؛ به تبع همان دولت وقت. ولي در مجالس قبلي فرهنگ و معنويت مغفول مانده بود و از افتخارات اين مجلس اين است كه به مسائل فرهنگي دقت كرده است.

تصويب لايحه‌ي خانواده هم از اولويت‌ها بود؟
اين لايحه يك لايحه‌ي جامع حمايت از خانواده است. دقت بفرماييد حمايت از خانواده؛ يكي از تفاوت‌هاي مجلس ششم با مجلس هفتم در بخش زنان را مي‌توان همين موضوع دانست؛ كه در مجلس ششم مسائل مربوط به زنان را به صورت انتزاعي و مستقل بررسي مي‌كرد ولي دوره‌ي هفتم علاوه بر رسيدگي به امور زنان، مسائل خانواده را هم مدنظر  داشت و اين يعني چيزي مضاف بر آن؛ نه اين‌كه بحث قبلي حذف شود. و اما لايحه‌ي خانواده كه 53 ماده دارد و موارد بسيار خوبي هم دارد؛ مثلا همين استفاده از مشاورين زن در محاكمه‌هاي قضايي و همين طور تخصيص دادگاه‌هاي خاص خانواده‌، مواردي مثل نفقه و ... . اما يك ماده از اين 53 ماده معروف به ماده‌ي 23، بحث انگيز شد. بحث‌ها سر اين بود كه طبق اين ماده، مردها بايد براي ازدواج دائمي مجدد، اجازه از دادگاه داشته باشند. و اي كاش رسانه‌ها اين را توضيح مي‌دادند؛ ببينيد وقتي مي‌گوييم اجازه از دادگاه، يعني مرد بايد قطعا براي گرفتن زن دوم دلايلي را به دادگاه ارائه دهد؛ و ضمن آن‌كه براي اين اجازه بايد همسر اول اين مرد به عنوان خوانده در اين دادگاه حاضر شود و به او مي‌گويند شوهر شما با اين دلايل تقاضاي ازدواج مجدد دارد. بنابراين در اين صورت هم زن اول مطلع مي‌شود و هم بررسي مي‌شود كه دلايل ارائه شده از طرف مرد صحت دارد يا نه‌. البته در حال حاضر كه ازدواج مجدد اجازه‌ي دادگاه را نمي‌خواهد و ما معمولا مي‌بينيم نه همسر اول و نه همسر دوم، هیچکدام از ازدواج‌هاي شوهرشان مطلع نیستند؛ كه اين خودش خيلي زياد مشكل آفرين است و در واقع بايد گفت اين لايحه به نفع خانم‌ها هم هست.

ولي شما خودتان در آن زمان با اين ماده مخالفت كرده‌ايد. درست است؟
بله! من خودم با اين ماده‌ي 23 در كميسيون مخالفت كردم و گفتم كه ممكن است  همين موجب نگراني خانم‌ها شود و اعلام كردم بايد توضيحاتي در ذيل اين ماده اضافه كرد كه موارد سوء استفاده از بين برود و البته اين را هم بگوييم كه در هيچ جاي اين لايحه نيامده است كه قانون‌هاي قبلي ملغي شود و اين لايحه در واقع در تكميل آن قوانين قبلي است.

چه اصراري است تعداد زن‌ها در مجلس افزوده شود؟ مگر هدف خدمت‌رساني نيست؟ اصولا تا چه اندازه جنسيت در اين خدمت‌رساني مي‌تواند مهم باشد؟
ما مي‌گوييم زن يا مرد بودن در چارچوپ خانواده معني جنسيتي دارد اما در عرصه‌ي اجتماعي و در پذيرش مسئوليت، ما قائل به تفكيك جنسيت نيستيم. ببينيد الآن ما در قانون اساسي داريم كه هر فرد حق دارد در تمام مقدرات مملكت دخالت كند و اين يعني هر فرد؛ و اين زن و مرد ندارد. اين نكته را داشته باشيد. و بعد از ديدگاه اسلام به جز يكي دو مورد كه آن هم بر اساس مبنا و دلايل درستي است كه توصيه نمي‌كند بعضي فعاليت‌ها را براي زنان؛بقيه‌ي موارد زن‌ها مي‌توانند در هر زمينه‌اي فعاليت داشته باشند. حضرت امام هم فرموده‌اند كه شما زنان حق رهبري به گردن ملت داريد.  زنان نقش اساسي در پيروزي انقلاب و دفاع مقدس داشته‌اند. مقام معظم رهبري هم در جايي مي‌فرمايند امروز بيش‌تر زنان متدين ما از بين تحصيل كرده‌ها هستند. و اين يعني نظام اسلامی براي زنان سرمايه‌گذاري كرده؛ و آن‌ها بايد در همه‌ي عرصه‌ها فعاليت داشته باشند. در مجلس هم من قبول ندارم كه حتما بر اساس تعيين سقف مثل بعضي از كشورها يا درصد دادن به زن و مردها عمل شود؛ بايد اصلاح نگرش در جامعه صورت بگيرد. الآن در خيلي از تخصص‌ها و فعاليت‌ها، زنان جايگاه‌هاي بسيار خوبي دارند و اگر قرار باشد بر مبناي حق‌سالاري و شايسته‌سالاري كه در اسلام است براي مجلس فعاليتي كرد -با توجه به شرايطي كه زن‌ها دارند- به صورت منطقي بايد تعداد خيلي بيش‌تري در مجلس قرار بگيرند؛ كه خب اين هم برمي‌گردد به دو عامل؛ يكي اعتماد به نفس خانم‌ها كه خودشان را مطرح كنند و يكي هم ميزان توجه و استقبال مردم است.

اين درست است اما با وجود مشكلات عديده و مهمي كه براي مطرح شدن و رفع آن‌ها وجود دارد چرا بايد در حال حاضر اين افزايش تعداد، جزء دغدغه‌هاي نماينده‌ها و مجلس باشد؟
نه! مجلس به اين موضوع نپرداخته است. ما اين را در جامعه مطرح كرده‌ايم تا تلاش شود زنان شايسته شناخته شوند و معرفي شوند. اين‌ها بحث‌هاي موجود در جامعه است.(احتمالا نمايندگان در جامعه، نماينده نيستند و جزئي از جامعه محسوب مي‌شوند و شايد هم در مجلس، نماينده‌ها جزئي از جامعه نيستند و فقط نماينده هستند و يحتمل‌تر افراد جامعه آن‌هايي هستند كه راي مي‌دهند و...)

طرح حمايت از زنان سرپرست خانوار به كجا رسيد؟
در مورد حمايت از زنان سرپرست خانوار، طرح ويژه‌اي نبود اما بودجه زنان سرپرست خانوار براي توانمندسازي آنان از همان اولين سال مجلس هفتم در دستور كار بود و دو برابر شد. ما در بودجه‌اي هم كه همين امسال تصويب شد، بودجه‌ي 1387، 450 ميليارد تومان تخصيص داديم براي افزايش پوشش حمايتي زنان سرپرست خانوار كه به سازمان بهزيستي و كميته‌ي امداد داده شود؛ و معدل مستمري ماهانه‌شان هم براي سال آينده 9 هزار تومان اضافه شده است. تلاش ما بيش‌تر براي توانمندسازي اين زنان است و اعتقاد ما بر اين است كه بايد تا مدتي حمايت كنيم كه توانمند شوند و بعد خودشان به هر حال بتوانند زندگي‌شان را اداره كنند‌.

زنان اصلاح‌طلب؛ زنان اصول‌گرا. اين تعريف‌ها، تعريف‌هاي كامل و درستي نيستند. با توجه به فرمايش مقام معظم رهبري، اگر اصلاح طلب به معناي واقعيش باشد و نه معناي استعاره‌اي و به عاريت گرفته شده. يك اصلاح‌طلب قطعا بايد اصول‌گرا باشد و گرنه اصلاح‌طلب نيست و يك اصول‌گراي واقعي بر مبناي الگوي خودش كه امام حسين‌(ع) است كه ايشان هم قيام‌شان را اصلاح دين جدشان مي‌دانند، بايد همواره در پي ايجاد تحول و اصلاحات باشد. به همين دليل تفكر اصول‌گرايي يكي از مباني اساسي فكري‌اش ايجاد تحول در جامعه است. بنابراين اين تعريف‌هاي امروزه‌ي جامعه از اصلاح‌طلب و اصول‌گرا ناقص است. من فكر مي‌كنم به اين اصطلاحات جنبه‌ي سياسي داده‌اند. الآن در جامعه‌ي ما به كساني كه منقد دولت هستند اصلاح‌طلب و به آناني كه كليت نظام را قبول دارند و تلاش مي‌كنند بيش‌تر منويات رهبري را مدنظر داشته باشند و هماهنگ با دولت هستند را اصول‌گرا مي‌گويند. يا چپ و راست كه اين تعابير شايسته‌ي جامعه‌ي اسلامي نيست‌. اين‌ها يك سري واژه‌ها و تعابير غربي است كه حالا وارد جامعه‌ي ما هم شده است.

يعني شما فعاليت‌ها و عملكردتان را در اين چهار سال منوط به انديشه‌هاي اصول‌گرايي نمي‌دانيد؟
ما با واژه‌ها كاري نداشتيم. ما اولويت‌ها را در نظر گرفته‌ايم كه همان مبارزه با فقر و فساد و تبعيض است. در واقع عملكرد مجلس هفتم كه الآن خوش‌بختانه چاپ و منتشر شده است را اگر شما نگاه كنيد بر اساس رهنمودهاي امام و رهبري و اولويت‌هاي مردم است.

چه قدر از عملكردتان راضي هستيد؟
اگر بخواهيم مجلس هفتم را با مجالس قبلي مقايسه كنيم؛ چون رويكردش مطالبات مردم بوده است راضي هستيم. اما اگر بخواهيم مجلس هفتم را با خود مجلس هفتم و ظرفيت‌ها و توانمندي‌هايش مقايسه كنيم، من به شخصه راضي نيستم؛ يعني بايد كارنامه‌ي بهتري داشته باشيم، به دليل اين‌كه واقعا در مجلس هفتم، نماينده‌ها به لحاظ تخصص و انتصاب به خانواده‌ي شهدا و ايثارگران و رزمنده بودن خودشان و يا مثلا در كميسيون فرهنگي ما هم اساتيد دانشگاهي طراز اول و هم مجتهدين حوزه‌ي علميه‌ي طراز اول داشتيم و چه در كميسيون‌هاي اقتصادي و اجتماعي هم همين طور. پس انتظارمان هم بيش‌تر از اين است.

پس چرا با وجود نارضايتي‌تان از عملكرد مجلس هفتم، باز هم كانديدا شديد؟
ببينيد براي داوطلبي مجلس من اعتقاد شخصي خودم اين است كه هرگز در طول خدمت 30 ساله‌ي خودم اين جوري فكر نمي‌كرده‌ام كه خدمت‌گزاري در يك مجموعه‌ي خاصي است‌، بنابراين هر جا كه فكر مي‌كردم مي‌شود به مردم خدمت كرد و موثر بود كار كردم و مكان خدمت برايم فرقي نمي‌كرده. در مورد مجلس هفتم هم از من خواسته شد و مردم هم با راي‌شان مرا انتخاب كردند‌، در اين دوره هم شايد سابقه‌ي ما را ديدند و دوباره درخواست كردند. يعني ما با توجه به اين كه در فرآيند اصول‌گرايي هم كار مي‌كنيم، خود من گفتم به دليل اين‌كه امسال سال اتحاد ملي است، وحدت براي‌مان خيلي مهم است و گفتم اگر در فهرست جبهه‌ي متحد اصول‌گرایی قرار نگيرم ثبت نام نمي‌كنم و اگر ثبت كنم و فهرست بعد از ثبت نام تنظيم شود انصراف مي‌دهم و خب الآن با آن ساز و كاري كه گروه 6+5 داشتند‌، نام اين بنده‌ي حقير هم در فهرست جبهه‌ي متحد اصول‌گرایی قرار گرفت و فكر مي‌كنم اين مسئوليت ما را بيش‌تر مي‌كند. مخصوصا كه ما در مجلس هفتم توفيق داشتيم فراكسيون حمايت از حقوق معلولان را هم راه‌اندازي كنيم و همين هم باز مسئوليت ما را بيش‌تر مي‌كند.

با توجه به اين كه شما معتقديد با واژه‌ها و گروه‌ها كاري نداريد، پس چه اصراري به حضورتان در جبهه‌ي متحد اصول‌گرایی داريد؟
 به دليل حفظ وحدت و به دليل اين كه كثرت ليست باعث شكست است و به دليل پرهيز از رقابت درون گروهي و دورن جبهه‌اي؛ نه تنها من كه  عده‌ي زيادي از ما يك ميثاقي با هم گذاشتيم كه در صورتي كه با ساز و كار بررسي و ارزيابي گروه 6+5 در ليست قرار نگرفتيم، به خاطر حفظ وحدت كناره‌گيري كنيم و ليست جداگانه‌اي ندهيم؛ چون باورمان اين است كه تكثر ليست،  آراء اصول‌گرايان را مي‌شكند و احتمال دارد نتيجه‌اي مشابه آن چه در انتخابات شوراها حاصل شد، مجددا مشاهده كنيم.

بزرگ‌ترين انتقادتان به مجلس هفتم چيست؟
چون معتقد به نقد سازنده هستم، الآن هم هدفم از بيان اين انتقادات همان نقد سازنده است؛ من اين را به نمايندگان هم گفتم كه من فكر مي‌كنم همان طور كه جامعه هماهنگي بيش‌تري بين مجلس و دولت انتظار داشت‌، با توجه به اين كه ما مي‌گوييم مجلس اصول‌گرا و دولت اصول‌گرا، سه نقد مي‌توانم بگويم؛ يكي آن كه با توجه به اين كه اكثريت مجلس اصول‌گرايان بودند و ما فراكسيون اصول‌گرايان داشتيم، مي‌شد اين فراكسيون اكثريت بهتر مديريت شود براي تصويب طرح‌ها و لوايح موثر يا مدت زمان كوتاه‌تر و يا با هماهنگي بهتر كه رهبري فراكسيون اصول‌گرايان بود. نكته‌ي دوم؛ بعضي وقت‌ها در برخي مسائل جزئي اجرايي كه دولت داشت نمايندگان وارد شدند؛ مثل تغيير ساعت كه دولت خودش مي‌توانست ساماندهي كند و نكته‌ي سوم كه اگر نمايندگان انتقادي به دولت و يا مسئولين دو قوه‌ي ديگر داشتند، در خيلي مواقع اين موارد، اول رسانه‌اي مي‌شد كه آن هم جز چند مصاحبه قابل اجرا نيست و صرفا ايراد گرفته مي‌شد بدون اين كه راه حلي داده شود. البته حُسن‌هاي زيادي هم اين مجلس داشت كه از افتخاراتش هم اين بود كه  توانست رضايت مقام معظم رهبري را جلب كند و اين كه مطالباتش مردمي بود و به فرهنگ و معنويت در كنار پرداخت به توسعه‌ي سياسي و اقتصادي پرداخته شد.

براي انجام كارهاي نيمه تمام مجلس هفتم كانديدا شديد يا بيش‌تر طرح‌هاي تازه داريد؟
هر دو. اگر مردم راي دادند و اين افتخار خدمتگزاري بار ديگر نصيب ما شد، از تجارب مجلس هفتم قطعا استفاده مي‌كنيم. بعضي از اقدامات سالانه است. يكي از فعاليت‌هاي مجلس، تصويب بودجه‌ي سالانه است. خب رويكرد اصول‌گرايان با توجه به اين‌كه مطالبات مردمي و مبارزه با فقر و فساد و تبعيض است. قطعا يك جاي تبلور و تجلي‌اش، بودجه‌هاي ساليانه است كه محروميت‌زدايي بشود‌؛ كه اين جزء اولويت‌هاي نمايندگان اصول‌گراست. پس اين‌ها در بودجه‌ي سالانه ادامه پيدا مي‌كند. يك بخشش ادامه‌ي كارهاي قبلي است و يك بخشش هم طرح‌هاي جديد خواهد بود كه ما برنامه‌اش را در هفته‌ي تبليغات به مردم ارائه مي‌دهيم.

يعني 4 سال و يا همان يك دوره‌ي مجلس‌، براي رسيدن به اهداف نمايندگان كافي نيست؟
ببينيد زندگي ادامه دارد و نظام و مجلس هم حيات دارند. مدام بايد قانونگذاري داشته باشيم و يا اصلاح و بازنگري قوانين؛ به تناسب مقتضيات زمان. البته اعتقاد ندارم هر نماينده‌اي بايد خودش كارهاي قبلي را ادامه دهد بلكه اين تفكر هر شخصي است كه اين اولويت‌ها را تشخيص داده و ادامه دهد‌. منظور ما پيروزي تفكر اصول‌گرايي است‌. من فكر مي‌كنم هر اصول‌گرايي كه در مجلس هفتم راي بياورد و فعاليت داشته باشد اين را ادامه خواهد داد.

تغيير دولت تا چه اندازه در مجلس هفتم تاثير داشت ؟
مجلس هفتم سال اول كارش را با دولت هشتم آغاز كرد يعني با اصلاح‌طلبان و با توجه به اين كه تفكر اصول‌گرايي ايجاب مي‌كند كه در چارچوپ نظام و قانون اساسي براي پيشرفت كشور و روند تكاملي انقلاب اسلامي تلاش كنيم، ما همكاري خوبي با دولت هشتم داشتيم. حتي به وزير پيشنهادي آن دولت را كه آن وزير از حزب مشاركت هم بود، براي وزارت رفاه و تامين اجتماعي راي داديم تا بگوييم ما خواهان همكاري هستيم. يعني مجلس عرصه‌ي سياسي كاري نيست بلكه عرصه‌ي تدبير است. اما سال دوم كه مواجه شد با پيروزي دولت آقاي دكتر احمدي نژاد، با وجود بحث‌هاي تخصصي و چالشي زيادي كه بود اما چيزي كه به تصويب مي‌رسيد به هر حال همه‌ي نمايندگان تابع آن بودند و دولت هم به مصوبات مجلس احترام مي‌گذاشت.

مطالبات‌تان بيش‌تر در دولت هشتم حمايت مي‌شد يا دولت نهم؟
در زمان دولت اصلاح‌طلب هم ما مطالبات و انتظارات مردم را در نظر مي‌گرفتيم كه براي خدمت به مردم و پيشرفت كشور و اعتلاي اسلام كار كنيم. اگر آن موقع مواردي پيش نهاد مي‌شد و يا دولت مي‌خواست انجام بدهد كه در جهت عزت و اعتلاي اسلام نبود، نماينده‌ها موضع مي‌گرفتند. گاهي در مورد تصميم‌گيري در مسائل هسته‌اي پيش مي‌آمد كه نماينده‌ها موضع‌گيري داشتند. در دولت نهم هم همين‌طور. منتها دولت نهم و مجلس هفتم با توجه به اين كه هر دو تفكر اصول‌گرايي را دنبال مي‌كنند خب شايد پاسخ‌گويي به مردم راحت‌تر باشد. چون هر دو يك هدف را دنبال مي‌كنند.

قبول داريد برخي نماينده‌ها در همان سال اول ورود به مجلس بيش از انجام مسئوليت‌هاي‌شان به فكر راي آوردن در دوره‌ي بعدي هستند و حتي خيلي از رفتارهاي‌شان بر همين اساس صورت مي‌گيرد؟
من نمي‌توانم انكار كنم كه اين اصلا نيست‌. بعضي نماينده‌ها اين كار را مي‌كنند اما در مورد خودم به شخصه مي‌‌گويم اين اصلا در مخيله‌ي من نبوده است.

در مجلس هفتم چه قدر اين را ديديد؟
خيلي كم. ولي بود.

در بين اصول‌گراها؟
من در بين نمايندگان تهراني كه بيش‌تر با آن‌ها فعاليت داشته‌ام مشاهده نكرده‌ام.(ان شاءالله! ما هم اميدواريم.)

به اميد موفقیت ملت بزرگ ایران در انتخابات پیش رو و با تشكر از سركار خانم فاطمه آليا.